Πρεσβεία της Πορτογαλίας στην Ελλάδα

Υπουργείο Εξωτερικών

Γενικές Πληροφορίες

Mapa de PortugalΓεωγραφική τοποθεσία

H Πορτογαλία, επισήμως Πορτογαλική Δημοκρατία, είναι μια χώρα που βρίσκεται  στη νότια Ευρώπη, ιδρύθηκε το 1143 , και καταλαμβάνει μια συνολική έκταση 92 212 τ.χμ.

Η ηπειρωτική χώρα βρίσκεται στο νοτιοδυτικότερο άκρο της Ιβηρικής Χερσονήσου και συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Ισπανία, ενώ βρέχεται στα δυτικά και στα νότια από τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η πορτογαλική επικράτεια περιλαμβάνει  επίσης δύο αυτόνομες περιοχές: τα αρχιπελάγη της Μαδέιρα και των Αζορών, στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Το αρχιπέλαγος της Μαδέιρα αποτελείται από τα νησιά Μαδέιρα, Πόρτο Σάντο, Ντεζέρτας, και Σελβάζενς, και το αρχιπέλαγος των Αζορών αποτελείται από εννέα νησιά και αρκετές νησίδες: Σάντα Μαρία,  Σάο Μιγκέλ, Τερσέιρα, Γκρασιόζα, Σάο Ζόρζε, Πίκο, Φαїάλ, Φλόρες και Κόρβο.

Κλίμα

Το πορτογαλικό κλίμα χαρακτηρίζεται από ήπιους χειμώνες και ευχάριστα καλοκαίρια, ποικίλει όμως από  περιοχή σε περιοχή. Στα βόρεια, οι βροχοπτώσεις είναι πιο συχνές και οι θερμοκρασίες χαμηλότερες ενώ οι μεγαλύτερες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας παρατηρούνται  στο εσωτερικό της  χώρας .

Στα νότια του Τάγου , του μεγαλύτερου ποταμού της Πορτογαλίας, μπορεί να αισθανθεί κανείς την επίδραση της Μεσογείου, με ζεστά και παρατεταμένα καλοκαίρια και σύντομους  χειμώνες με ελάχιστες βροχοπτώσεις. Η Μαδέιρα έχει μεσογειακό κλίμα με ήπιες και ευχάριστες θερμοκρασίες όλο το χρόνο ενώ οι Αζόρες έχουν εύκρατο, θαλασσινό κλίμα με άφθονες βροχοπτώσεις.

Πληθυσμός

Η Πορτογαλία έχει 10,6 εκατομμύρια κατοίκους  (2011) και πυκνότητα πληθυσμού 115,4 κατοίκους / τ.χμ με την μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού κατά μήκος της παράκτιας ζώνης.

Κύριες Πόλεις

Λισαβόνα -  είναι η πρωτεύουσα από το 13ο αιώνα μ.Χ. και η μεγαλύτερη πόλη με περίπου 500.000 κατοίκους / 3 εκατομμύρια στην ευρύτερη περιοχή της Λισαβόνας.

Πόρτο – είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, από της οποίας το λατινικό όνομα Portus Cale προήλθε η ονομασία της χώρας. Η πόλη έχει περίπου 240.000 κατοίκους / 1.5 εκατομμύρια στην ευρύτερη περιοχή του Πόρτο.

Γκιμαράες – Το λίκνο του  Έθνους

Αβέιρο – Η πορτογαλική “Βενετία”

Koΐμπρα – Η πόλη με το παλαιότερο πανεπιστημίου της χώρας, που είναι , επίσης, και ένα από τα παλαιότερα της Ευρώπης.

Φάρο – Η πρωτεύουσα της  νοτιότερης περιοχής της Πορτογαλίας, του Αλγκάρβε.

Φουνσάλ – H κύρια πόλη του αρχιπελάγους της Μαδέιρα.

Πόντα Ντελγάδα -  H διοικητική πρωτεύουσα των Αζορών.

 

Εθνικά σύμβολα

Εθνική Σημαία

Bandeira PortuguesaΜετά την παλινόρθωση της Δημοκρατίας, η Εθνική Συντακτική Συνέλευση με διάταγμα της  19ης Ιουνίου του 1911, ενέκρινε, μια νέα εθνική σημαία, η οποία αντικατέστησε την προηγούμενη.

Η εθνική σημαία χωρίζεται κάθετα σε δύο χρώματα – σκούρο πράσινο και κόκκινο – το πράσινο στην πλευρά του ιστού της σημαίας. Στο κέντρο, επικαλύπτοντας τα δύο χρώματα, υπάρχει το εθνόσημο, περιβαλλόμενο από λευκό, πάνω σε κρικωτή (ή ουράνια) σφαίρα κίτρινου χρώματος τονισμένη με μαύρο.

Το μήκος της σημαίας είναι μιάμιση φορά του πλάτος της . Τα δύο πέμπτα του συνολικού  μήκους της είναι πράσινου χρώματος, και τα υπόλοιπα τρία πέμπτα είναι κόκκινου.  Το έμβλημα καταλαμβάνει  το μισό ύψος ισαπέχοντας από το πάνω και κάτω άκρο.

Η Επιτροπή δήλωσε ότι, κατά την άποψή της, το λευκό αντιπροσωπεύει “ένα όμορφο αδελφικό χρώμα, στο οποίο συγχωνεύονται όλα τα άλλα, ένα χρώμα απλότητας, αρμονίας και ειρήνης ” και υπό αυτό  «διάστικτο με τις πέντε ασπίδες (…)»  διεξάγονται οι πρώτες σκληρές μάχες  για το έθνος των Λουζιτάνων (…) Μετέπειτα το ίδιο λευκό χρώμα τονισμένο με τον ενθουσιασμό και την πίστη για τον Ερυθρό Σταυρό του Χριστού, σηματοδοτεί τον επικό κύκλο των θαλασσινών ανακαλύψεών μας.

Το κόκκινο ”πρέπει  να υπάρχει ως ένα από τα θεμελιώδη χρώματα επειδή είναι ένα χρώμα κατεξοχήν μαχητικό, ζεστό, αρρενωπό. Είναι το χρώμα της κατάκτησης και του γέλιου.  Ένα χρώμα τραγουδιστό, φλογερό, χαρούμενο(…) Μας θυμίζει το αίμα και μας προτρέπει  για τη νίκη”.

Για το πράσινο – για το οποίο δεν υπήρχε ιστορική παράδοση στην Πορτογαλία- δόθηκε σαν εξήγηση ότι, κατά τις προετοιμασίες για την Εξέγερση της 31ης Ιανουαρίου 1891, το πράσινο χρώμα εμφανίστηκε την αποφασιστική στιγμή κατά την οποία, κάτω από το φλογερό ανέμισμα της επαναστατικής σημαίας, ο Πορτογαλικός λαός έκανε να σπιθοβολήσει ”η λυτρωτική  λάμψη της αυγής”.

Η κρικωτή ή ουράνια σφαίρα, η οποία είχε ήδη υιοθετηθεί ως το προσωπικό έμβλημα του βασιλιά Δον Μανουέλ Α΄ (D. Manuel I) και έκτοτε πάντα παρούσα στα εθνικά εμβλήματα ενσαρκώνει την “πορτογαλική ναυτική εποποιία (…) αυτό το κορυφαίο κατόρθωμα, ουσιώδες στη συλλογική  μας ζωή.”

Με τη σειρά της, η Επιτροπή έκρινε ότι ήταν σκόπιμο, πάνω στην ουράνια σφαίρα, να τοποθετήσει τη λευκή ασπίδα με τις πέντε μικρότερες ασπίδες, συμβολίζοντας το “ ανθρώπινο θαύμα της θετικής ανδρείας, επιμονής, διπλωματίας και τόλμης που κατάφερε να σφυρηλατήσει τους πρώτους δεσμούς  της  κοινωνικής και πολιτικής επιβεβαίωσης της πορτογαλικής ταυτότητας”.

Τέλος, η Επιτροπή ήταν της άποψης ότι ο λευκός  θυρεός με τις πέντε ασπίδες πρέπει να περιβάλλεται από μια πλατιά βυσσινή λωρίδα με εφτά κάστρα, θεωρώντας ότι αυτά είναι ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα” της ακεραιότητας και εθνικής ανεξαρτησίας”. 

 

Εθνικός Ύμνος: A Portuguesa

Pauta do Hino Nacional

Heróis do mar, nobre povo,

Nação valente, imortal,

Levantai hoje de novo

O esplendor de Portugal!

Entre as brumas da memória,

Ó Pátria, sente-se a voz

Dos teus egrégios avós,

Que há-de guiar-te à vitória!

Às armas, às armas!

Sobre a terra, sobre o mar,

Às armas, às armas!

Pela Pátria lutar

Contra os canhões marchar, marchar!

 

Πηγή: Ιστοσελίδα της Πορτογαλικής Κυβέρνησης